mgr Krzysztof Grabarczyk rehabilitacja zabrze
o mnie metody terapii współpraca moi pacjencia cennik cennik
Metody, jakie stosuje w swojej pracy.

Osteopatia to metoda leczenia manualnego z ponad 100 letnią tradycją. Jest uznaną i cenioną w wielu krajach na świecie formą diagnozowania i leczenia. Za ojca nowożytnej osteopatii uważa się Andrew Taylor Still’a, amerykańskiego lekarza. Od czasów Stilla osteopatia przeszła długą drogę do Europy i znaczną metamorfozę. Współczesna osteopatia i jej praktykowanie wymaga doskonałych umiejętności praktycznych oraz ogromnej wiedzy ogólnomedycznej. Osteopatia jako medycyna manualna zaburzeń funkcjonalnych wpisuje się zakresem swego działania w krajobraz ochrony zdrowia ludzkiego, jako medycyna z wyboru, w przypadkach zaburzeń funkcjonalnych organizmu. Diagnozuje zaburzenie ruchomości, napięcia i konsystencji tkanek – głównie w narządzie ruchu (ale nie tylko) – w zakresie jej wpływu na wystąpienie konkretnych objawów chorobowych. Jest to tzw. wczesna diagnostyka wskazująca tkanki zmienione funkcjonalnie zanim pojawią się zmiany strukturalne.

Osteopatia pediatryczna - W celu dobrze przeprowadzonego badania i terapii dziecka ważne jest, by przed wizytą matka dokładnie przeanalizowała poszczególne etapy życia dziecka (ciąża, poród, pobyt dziecka w szpitalu, itp.). Wizyta rozpoczyna się dokładnym badaniem klinicznym wykonywanym przez terapeutę, następnym krokiem jest oczywiście odpowiednio dobrana terapia. Leczenie jest nieinwazyjne, bezbolesne i przyjemne dla dziecka. Częstotliwość zabiegów dobierana jest indywidualnie według wskazań. W terapii wykorzystujemy osteopatyczne techniki strukturalne, funkcjonalne, wisceralne oraz techniki osteopatii czaszkowo-krzyżowej.

Łańcuchy mięśniowe – Metoda GDS - Metoda łańcuchów mięśniowych i stawowych została opracowana przez panią Godelieve Denys-Struyf, fizjoterapeutkę i osteopatkę. Jej wyostrzony zmysł obserwacji (wspomagany poprzez studia portrecisty na Akademii Sztuk Pięknych) pozwolił jej określić i stopniowo dopracować ogólną metodę fizjoterapeutyczną, łączącą funkcjonowanie ciała i nierozłącznie powiązane z nim zachowanie psychologiczne. To najważniejsze stwierdzenie tłumaczy częste stosowanie pojęć z zakresu psychologii zachowania oraz psychologii ciała, które czasem podczas pierwszego spotkania z tą metodą mogą być zaskakujące, ale które wyjaśniają głęboką jedność pomiędzy aparatem ruchu a aparatem psychicznym.

Manipulacja powięzi - jest rodzajem terapii manualnej stworzonym przez Luigiego Stecco, włoskiego fizjoterapeutę. Metoda ta rozwijała się przez ostatnie 30 lat dzięki badaniom anatomicznym, praktyce klinicznej opartej na pracy z szerokim spektrum zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego i trzewnego oraz dzięki sekcjom anatomicznym skoncentrowanym na badaniu anatomii powięzi.

Terapia CranioSacralna Upledgera (znana również, jako terapia czaszkowo-krzyżowa) to jedna z metod terapii manualnej. Stosowana jest przy dolegliwościach, związanych nie tylko z ciałem pacjenta, ale również z całą jego osobą. Cechą charakterystyczną tej terapii jest jej delikatność. Terapeuta pracuje w sposób nieinwazyjny, wykorzystując najczęściej nacisk o sile 5 gramów. Poprzez pracę z tkankami wpływa na tak zwany układ craniosacralny. Układ ten odpowiada za prawidłowy rozwój oraz funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego. Składa się on ze struktur, które otaczają, wspomagają i chronią mózg oraz rdzeń kręgowy. Wśród nich wyróżniamy np. kości czaszki, opony mózgu i rdzenia kręgowego, płyn mózgowo-rdzeniowy. I to właśnie z tymi strukturami pracuje terapeuta craniosacralny, używając delikatnego dotyku. Może on oddziaływać na funkcję układu craniosacralnego, a tym samym na funkcję układu nerwowego, mięśniowego, powięziowego, kostnego, endokrynologicznego, pokarmowego, oddechowego, limfatycznego. Dlatego właśnie ta forma terapii jest propozycją dla osób cierpiących na różnego rodzaju dolegliwości.

Ortopedyczna Terapia Manualna jest więc wąską specjalizacją w obrębie Fizjoterapii ukierunkowaną na ręczne badanie i leczenie pacjentów z tzw. dysfunkcjami narządu ruchu, a więc z bólem, przykurczem i niestabilnością w obrębie stawów kończyn górnych, dolnych, stawów skroniowo-żuchwowych oraz w obrębie poszczególnych odcinków kręgosłupa. Ponieważ badanie i leczenie wykonywane jest rękoma terapeuty to ten sposób pracy określono mianem "terapii manualnej" (z jęz. łacińskiego manus - ręka). Za pomocą specjalistycznych testów manualnych można np. precyzyjnie stwierdzić czy przyczyną bólu w okolicy barku lub pośladka jest nadmiernie napięty mięsień, czy też uciśnięty nerw, czy też zmieniony chorobowo staw. Dokładne badanie umożliwia zastosowanie precyzyjnego leczenia, a inaczej leczy się uciśnięty nerw, inaczej zwyrodniały staw i inaczej zbytnio napięty lub skrócony mięsień. Rodzaj zmienionej chorobowo tkanki warunkuje użycie specyficznych dla tej tkanki technik manualnych. Czasem będzie to poizometryczna relaksacja mięśni, czasem rozciąganie mięśni (stretching), czasem szybkie uruchomienie zablokowanych stawów w obrębie kręgosłupa (tzw. manipulacje - często towrzyszą temu słyszalne "kliknięcia") albo długo utrzymywane rozciąganie torebki stawowej zwyrodniałego stawu kolanowego lub biodrowego (tzw. mobilizacja) lub przywracanie ruchomości struktur nerwowych.

NDT Bobath dla dorosłych - metoda stworzona przez angielskie małżeństwo w latach 40-tych XX w. Od tego czasu z powodzeniem stosowana jest na całym świecie, początkowo w pracy z dziećmi, a później także i z osobami dorosłymi. Metoda opiera się na nieustannej diagnostyce i ocenie stanu pacjenta podczas działań terapeutycznych, jak i podczas codziennych zadań. Metoda zakłada konieczność dostosowania się do innych warunków funkcjonowania osób z uszkodzeniami nerwowo-mięśniowymi i odpowiedniego działania mającego wprowadzić korekty i zapobiec dalszemu, wadliwemu rozwojowi poszczególnych układów ruchu. Podstawą są ćwiczenie całego ciała, a nie tylko poszczególnych jego partii, aby odpowiednio stymulować czuciowo organizm.


PNF - koncepcja powstała w połowie ubiegłego wieku w Kalifornii. Jest to neurofizjologiczny kompleksowy system oddziaływań terapeutycznych opartych o najnowszą wiedzę z zakresu budowy, funkcjonowania i leczenia organizmu człowieka. Nazwa oznacza prioreceptywne (czuciowe) nerwowo-mięśniowe torowanie narządów ruchu. Wykonywane ruchy podczas działań leczniczych naśladują naturalne ruchy człowieka wynikające z prawidłowo, codziennego funkcjonowania. Ważnym paradygmatem jest także to, że terapia ma być bezbolesna i jak najbardziej funkcjonalna- przynieść wymierne korzyści w codziennym funkcjonowaniu danej osoby.


Medycyna ortopedyczna wg J. Cyriax'a – inaczej metoda Cyriax'a. Podejście to charakteryzuje się tym, że na podstawie prostego i podstawowego badania zbierane jest jak najwięcej informacji diagnostycznych oraz za pomocą prostych działań terapeutycznych usprawniany jest jak największy obszar układu ruchu. Metoda ta dedykowana jest osobom z wszelkiego rodzaju zaburzeniami aparatu ruchu, jest wszechstronna. Podejście propagowane przez Cyriax'a znajduje swoje zastosowanie w przypadku rehabilitacji pourazowej, przeciążeniowej, bólach czy tez jako element działań profilaktycznych.


Ortopedyczna Terapia Manualna Kaltenborna i Evjentha – czerpiące z dorobku J. Cyriax'a całościowe podejście diagnostyczno-lecznicze stworzone przez dwóch norweskich fizjoterapeutów w latach 70-tych XX wieku. Podejście to jest skierowane do profesjonalnych fizjoterapeutów, proces kształcenia jest standaryzowany. Dzięki stałemu rozwojowi tej metody techniki w niej zastosowane są empirycznie potwierdzone w swej skuteczności i bezpieczeństwie. Osoby profesjonalnie stosujące tę metodę posiadają praktyczne umiejętności badania i leczenia manualnego kończyn, kręgosłupa oraz stawów skroniowo-żuchwowych.


Ortopedyczna terapia manualna Stanisława Legockiego - ręczne badanie i leczenie dysfunkcji elementów układu ruchu, poparte medyczną wiedzą i wynikami badań naukowych. Obecnie Ortopedyczna Terapia Manualna jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych metod fizjoterapeutycznych. Metoda zakłada stosowanie wielu technik terapeutycznych takich, jak masaż, relaksacja mięśni, mobilizacja i manipulacja stawów, mobilizacja tkanki nerwowej, ćwiczenia wzmacniające i koordynujące. W szkole S. Legockiego szkoli się osoby na podstawie nie tylko teorii ale i praktyki oraz doświadczeń tak prowadzącego, jak i innych autorytetów w dziedzinie terapii manualnej. Wiele działań opiera się na zasadzie „evidence based practice” - tylko techniki o potwierdzonej skuteczności.


Terapia tkanek miękkich  stosowanie różnych metod w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich. Metody mają na celu energizację mięśni, rozluźnienie mięśni czy też obszarów mięśniowo- powięziowych. Jednym z celów tego typu oddziaływań jest rozluźnianie zrostów, przykurczy mięśniowych czy zmniejszanie tonusu mięśniowego.


Stabilizacja centralna i obwodowa (Stanisław Legocki) - sposób postępowania rehabilitacyjnego opracowany przez Stanisława Legocki, pracownika szpitala w Dortmundzie, który zdobywał doświadczenie usprawniając działanie narządów ruchu niemieckiej kadry olimpijskiej. Sam również będąc sportowcem praktykuje i szkoli innych. Ciągle modyfikuje i unowocześnia podejście do zagadnień fizykoterapii. Metoda stabilizacji bazuje na zintegrowanej stymulacji ośrodkowej i obwodowej, co uzyskuje się poprzez różne techniki ruchowe i ćwiczeniowe pozycje ciała.


Techniki krótkiej dźwigni wg. Hartmann'a - metoda manipulacji stawów kręgosłupa i stawów obwodowych, polegająca na wykonywaniu krótkich i szybkich pchnięć w obrębie stawów przy bezpiecznym ustawieniu.


Neuromobilizacje - metoda leczenia zaburzeń poślizgowych struktur układu ruchu, polega na mobilizacjach rozciągowych i ślizgowych nerwów.


Koncepcja Mulligana - koncepcja oparta o szczegółowe założenia bazujące na najnowszej wiedzy z zakresu fizykoterapii i leczenia narządów ruchu. Jednym z istotniejszych założeń z punktu widzenia korzystających z technik zaproponowanych przez Briana Mulligana jest całkowita bezbolesność. Metoda zawiera w sobie stosowanie ok. 150 różnych technik, dostosowanych na podstawie kompleksowej diagnozy, do stanu i aktualnej kondycji danej osoby. Głównym elementem działań jest bezpieczeństwo, ale i podkreślanie odpowiedzialności pacjenta za poprawę swojej kondycji poprzez „zadania domowe”, czyli ćwiczenia, które może i powinien wykonywać indywidualnie.


Chiropraktyka wg. dr Ackermann'a - praca manualna z narządami ruchu oparta na wcześniejszej diagnozie. Polega głównie na manipulowaniu układem ruchu w obrębie kręgosłupa. Manipulacje zakładają również wcześniejsze rozgrzanie, jak i relaksację. Chiropraktycy wychodzą z założenie, że zdrowy kręgosłup usprawnia działanie całego organizmu i niweluje bóle pozornie z nim nie związane, a rozlane po całym ciele.


Kinesiotaping - inaczej Plastrowanie Dynamiczne- metoda wykorzystująca specjalnej jakości plastry elastyczne i bardzo wytrzymałe, dzięki którym specjalnie oklejone partie ciała zostają stymulowane i wzmocnione. Następuje też redukcja bólu.
facebook youtube
szybkie menu:
2002 - 2015 ©®